Friday, June 26, 2015

तिमी, म अनि झरी












अन्जानमा मैले आफ्नो छाता हराएँ ।
जानिजानि उस्ले पनि रेन्कोट लुकायो ।

म रुझ्न चाहे उसँग त्यो दर्के झरीमा,
सहमतीमा उस्ले आफ्ना नजर झुकायो । 

सन्सारनै बिर्सिएर रुझ्यौं हामी मस्तसँग ,
अंकमालको निम्ति उस्ले दुईहात फुकायो ।

भिजेका केश, थरथर कापिरहेका मेरो बदन, 
उस्का न्यानो स्वास र स्पर्शहरुले सुकायो ।

रहर थियो धित मरुन्जेल भिज्ने उनिसँग,
सम्हालिएर  उस्ले ति सब, रहर पुगायो । 

ओह.... तिमी मस्तको बैमानी !!!!

केस केस्राबाट शुरु भएका स्पर्श काउकुति लगाउँदै सर्दै–सर्दै गए । निधार, परेली, गाला र चिउँडो हुँदै, सुस्तरी–सुस्तरी तलति...