Wednesday, June 15, 2016

ओह.... तिमी मस्तको बैमानी !!!!
















केस केस्राबाट शुरु भएका स्पर्श
काउकुति लगाउँदै सर्दै–सर्दै गए ।
निधार, परेली, गाला र चिउँडो हुँदै,
सुस्तरी–सुस्तरी तलतिर झर्दै गए ।

वरीपरी कोही थिएनन् परपर सम्म । 
थियांै त केवल तिमी, अनि म,
तिम्रा मिठा स्पर्शहरुमा मधहोस्, 
यि आँखाहरु भईदिए झम्म–झम्म ।

तिम्रो उपस्थिति, तिम्रो प्रस्तुति,
दर्शाउँ कसरी, अनौठो अनुभुति ।
तिमी सर्दै गयौ, तिमी झर्दै गयौ ।
मेरा घाँटी, छाती, स्तन र नाभी हँुदै,
मलाई जिस्क्याउँदै, मलाई चिमोट्दै,
मेरो सम्पुर्ण बदनमा तिमी हाभी हुँदै ।

बन्द नयन मेरा, बन्द हुनै चाहिरहे ।
निरन्तर तिम्रो साथ शरीरभरी पाईरहेँ ।
पलभरमै तिमी, ममा चारै तिर फैलियौ ।
म मात्तिए, मैले दुनियालाई बिर्सिदिँए ।
म तिम्रो नशाले, उम्लिँए अनि बर्षिएँ ।

एकैक्षणमा तिमी रोक्कियौ, निथ्रियौ ।
तर मलाई निथु्रक्कसँग भिजायौ ।
खैर, म यहि नै चाहान्थे तिमीसित,
मलाई धित मरुन्जेलले रिझायौ ।
बिस्तारै तिमी अलग्गियौ मबाट, 
मैले आँखा उघारेर हेरे यताउति ।
तिमी उघ्रिएर उज्यालो भएछौ, 
ममा अझै बाँकी थियो काउकुती ।

सरसरती सम्झिएँ पल तिमीसँगको,
लिएछु आनन्द मैले तिम्रो कुस्तै ।
मन हलुका, शरीर पनि हलुका, 
मुस्कुराएँ म, भिजेको बदन पुछ्दै ।
एकैक्षणमा तिमी अदृष्य भइगयौ ।
तर म अझै पनि, थिए पानीपानी ।
ओह..... पानी, तिमी मस्तको बेइमानी ।
आह..... पानी, तिमी मस्तको बेइमानी । 

No comments:

Post a Comment

तिमी गयौ सबथोक गयो

तिमी गयौ कसैलाई खबरै नगरी, जाँदाजाँदै चैनका प्रहर लग्यौ ।  आफ्नाहरुको माझमा, हाँस्ने खेल्ने रमाउने, सपना र रहर लग्यौ ।  ...